کاش یه دس نوت داشتم. باید با فونت نه توش می نوشتم اسمارو اونوقت تا همه جا بشن . اولم اسم خانواده خودم و کل این خاندان مخصوصا مرداشو می نوشتم . گاهی فک میکنم اگ خانواده ما نابود و نیست بشه شاید اون موقع حتی ایرانم درست شه. دیگه رد دادم . حتی نمیتونم تو وبلاگ خصوصی م که تو ووردپرس بود بنویسم . باید حتما میگفتم وگرنه خفه می شدم . مث اون آرایشگری که گوشای اسبی پادشاه رو دید و رفت سرشو کرد تو کنده ی درخت فریادش زد .