•بیشه زاری غرق در شکوفه •

می ترسم یه روز بیام اینجا ببینم بیان بسته رفته 🤣 بس که بالا نمیاد چند روزه . 

چندین تا سریال نگاه کردم که خب اصلا خوشم نیومد بیشترشو زدم جلو . از جمله سریالای در حال پخش کنونی ، همشون اب بودن به جز ایکس عزیزم . که واقعا از 4 قسمت انفجاری اولش خیلی خوشم اومد و بازی کیم یوجونگ تو نقش منفی واقعا عالی بودش . واقعاها . دارم یه سریال قدیمی می بینم که چندوقت پیشا دیدم تی وی داره پخشش میکنه و یئو جین گو توش بود برا همین رفتم دنبال زبان اصلیش بگردم و شانسا با درخاست سایته ، گذاشتتش . یئو جین گو تو این سریال 13 ساله بوده ولی بازیش هر از سونبه ای درخشانتر بوده . واقعا بازیگر به اینا میگن . مخصوصا یئو جین گو که از بچگی تو سریالا بوده و از بچگی هم بازی تاثیرگذار و فوق العاده ای داشته تا الان . 

اسم سریال غول ، راجب یه خانواده س که تو بوسان زندگی میکنن و با کشته شدن پدر خانواده توسط یه ارتشی دزد ، مجبور به فرار میشن ولی در حین فرار از هم جدا می افتن . تو قطار به سمت سئول ، برادر بزرگتر با بازی کیم سو هیون در نقش نوجوانی و جوانی ، برای گمراه کردن تعقیب کننده ها ، از مادر و سه تا خاهر برادر کوچیکش جدا میشه ، هنوز نرسیده به سئول تو یه شهری ، مادر خانواده میمیره و یئو جین گوی 12.13 ساله می مونه و خاهر کوچیکش که 6.7 سالشه و یه نوزاد . واقعا خیلی سختی های زیادی میکشن هردوشون . بدون بزرگتر بدون حامی و واقعا خیلی غم انگیز و هنوزم یادم می افته واقعا ناراحت کننده بودش سرنوشتشون . 

با هزاران بدبختی کانگ مو " یئو جین گو " و خاهرش مینجو و نوزاد ، می رسن به سئول ، همون اوایل رسیدن به سئول باز هم کانگ مو از خاهرش جدا می افته و همو گم میکنن ، بعدش مجبور میشه نوزاد رو بده به یتیم خونه ، که اغلب نوزادها رو میدن به خانواده های خارجی . بعد با بدبختی میره واکسی میشه تا کفش اینو اونو واکس بزنه با یه سری بچه گدا اشنا میشه و مدتی با اونا سر میکنه و خیلی بدبختی میکشه خلاصه . یک عالم اتفاق می افته و بالاخره الان که قسمت 23 هستم ، تونست خاهر و برادرشو پیدا کنه ولی به ناحق افتاد زندان و قبل از زندان افتادن ، برادر بزرگش ، کیم سوهیون ینی ، مجبور شد بهش بگه که کسی که این مدت زیردستش کار میکرد و فک میکرد از این قبل میتونه به جایی برسه ، درواقع قاتل پدرشونه . شخصیتش کاملا تغییر کرد و هیچی دیگه باید ببینم چی میشه . از اونورم برادر بزرگه که با بدبختی تونسته زیردست اون ارتشی عوضی باشه و اعتمادشو جلب کنه یه عالم بدبختی دیگه کشیده . خاهرشونم همینطور . 

سریال واقعا جذاب و فوق العاده پر کشش و هیجانیه . همش فقط راجب این سه نفر نیست طبیعتا یک عالم شخصیتای دیگه هستن مخصوصا نقش شرور سریال که بازی فوق العاده ای داره و کاراکتر جذابیه با اینکه عوضیه . 

این پست رو هم بعد مدتها اپدیت میکنم : 

سریال 20 قسمت اخرش واقعا به شدت خسته کننده و اتفاقات دنباله دار خسته کننده که همش به نفع شخصیت منفی بود افتاد و انقد عصاب خورد کن بود که واقعا قندم می افتاد می دیدمش . ینی ادم از این عوضی تر ندیده بودم . مسخره رو تا قسمت اخر نمی کشتن حالا انگار چه خری بود . اوایل واقعا سریال رو دوس داشتم ولی بعدش افت کرد . 

سریال کره ای رودتیره 탁류  

سریال کره‌ای «탁류 (Takryu)» یا «The Murky Stream» یک درام تاریخی جدید محصول Disney+ است که در دوران اواخر چوسون جریان دارد و مفاهیم عدالت، فساد و مبارزه برای بقا را با روایتی تیره و پرکنش روایت می‌کند

 

داستان روی سه شخصیت جوان تمرکز دارد:

- «جانگ شی‌یول» (با بازی روون): جوانی که گذشته‌ای پنهان دارد و در ناحیه مارینا (ماپو) به نوعی گانگستر تبدیل شده است، اما به مرور به افسانه‌ دوران چوسون بدل می‌شود

- «چوی اون» (شین یه‌ئون): زنی باهوش و مستقل که ریاست موفق‌ترین کاروان تجاری دوران را برعهده دارد و با شجاعت به فساد اقتصادی می‌تازد

- «جونگ‌چون» (پارک سو‌هام): افسر پلیسی که رویای حذف فساد و بازگرداندن شرافت به سیستم را دارد

- همچنین «مودوک» (پارک جی‌هوان)، رئیس یک باند محلی که برای بقای نظم و قانون هواخواهی می‌کند.

 

این سریال با محوریت رودخانه «گینگ‌گانگ» (همان حوالی رود هان کنونی سئول) که زمانی زلال و اکنون آلوده شده است، فساد فراگیر و سقوط اخلاقی جامعه را به تصویر می‌کشد. آب تیره رودخانه نمادی از وضعیت بی‌قانونی و فقدان عدالت است . هر شخصیت راه خود را برای تحقق عدالت انتخاب می‌کند و تضاد میان مقاومت و سازش محوری‌ترین چالش داستان است

فیلمنامه اقتباسی از رمان تحسین‌شده‌ای به همین نام اثر «چائه مان‌شیک» است که گرچه رمان ریشه در دهه ۱۹۳۰ دارد، اما اتمسفر، پیچیدگی‌های شخصیتی و مضمون‌های اجتماعی باقی مانده‌اند

 

 

سریال «탁류 (Takryu)» یا «The Murky Stream» شخصیت‌های اصلی‌اش را از دل سه مسیر متفاوت اجتماعی خلق می‌کند تا هرکدام آینه بخشی از جامعه آلوده چوسونِ قرن شانزدهم باشند.

 

جانگ شی‌یول (Rowoon)

او یکی از شخصیت‌های مرکزی و پیچیده است. گذشته‌ای تاریک دارد و در بندر ماپو به قاچاقچی و گانگستر تبدیل شده است، اما برخلاف ظاهرش روحی آزرده و جست‌وجوگر عدالت دارد.شی‌یول تجسد تضاد میان قانون‌شکنی و وجدان انسانی است؛ کسی که برای بقا “آب گل‌آلود” را می‌پذیرد ولی در درون خود از آن بیزار است. در روند داستان، رابطه‌اش با چوی اون (زن تاجر عدالت‌خواه) به نوعی تلاقی میان دنیای «زور و طمع» و «شرافت و حقیقت» تعبیر می‌شود.

 

چوی اون (Shin Ye-eun)

دختر بااستعداد و وارث شرکت بازرگانی خانواده چوی است که در فضای مردسالارِ زمانش برای اثبات خود و اداره کاروان‌های تجاری می‌جنگد.نه‌تنها نماد زنان مقاومت‌گر در نظام سنتی است، بلکه تصویری از عقلانیت اخلاقی در برابر بی‌نظمی جامعه نیز به‌شمار می‌رود. او برخلاف خواست پدر و ساختار طبقاتی، تجارت را ابزاری برای عدالت اجتماعی می‌داند، نه ثروت شخصی.

تحلیل شخصیتی او بر محور شجاعت در تصمیم‌گیری و قاطعیت در برابر فساد می‌چرخد؛ همان چیزی که در استعاره رودخانه، معادل تلاش برای “پاک ماندن در جریان گل‌آلود” است.

 

### جونگ‌چئون (Park Seo-ham)

افسری صادق و وفادار به عدالت است که در آغاز با ایده‌آل‌گرایی می‌کوشد فساد اداری را اصلاح کند، اما به تدریج میان قانون، دوستی و انتقام گرفتار می‌شود.او نماینده آرمان‌گرایانی است که در محیط آلوده، یا باید سازش کنند یا شکسته شوند. صحنه‌های احساسی‌اش با شی‌یول نشان می‌دهد که مرز میان دشمن و دوست تا چه اندازه در جهان خاکستری «탁류» مبهم است.

 

مودوک (Park Ji-hwan)

شخصیتی فرعی اما به‌شدت نمادین است: مردی با ظاهر تند و زبان گزنده که در بطن جامعه تبهکاران ماپو زندگی می‌کند اما مرام و عاطفه خاص خود را حفظ کرده است. تضاد میان طمع، ترس و دلسوزی در او نمایشگر “انسان کوچک در نظامی بی‌رحم” است. هنگامی که شی‌یول را از مهلکه نجات می‌دهد، در واقع نشان می‌دهد که حتی در رودخانه‌ای آلوده، هنوز ذراتی از پاکی یافت می‌شود.

 

داستان از مسیر برخورد و نزدیک‌شدن این سه جریان، پرسشی بنیادین مطرح می‌کند: «آیا در جامعه‌ای که همه در گل‌ولای فرو رفته‌اند، می‌توان پاک ماند؟»

همین ترکیب روان‌شناسانه عمیق است که باعث شده بیشتر منتقدان از «탁류» به‌عنوان یکی از معدود درام‌های تاریخی با شخصیت‌پردازی چندوجهی یاد کنند.

رمان کره‌ای «탁류 (Takryu)» اثر نویسنده برجسته «چائه مان‌شیک» در سال 1938 منتشر شد و یکی از مهم‌ترین آثار واقع‌گرای اجتماعی در ادبیات مدرن کره به شمار می‌رود.

 

این رمان در دوره استعمار ژاپن (1910–1945) نوشته شده است؛ زمانی که جامعه کره دچار آشفتگی شدید اقتصادی و اخلاقی بود. عنوان «탁류» که به معنای «رودخانه گل‌آلود» است، نمادی از جامعه‌ای است که در اثر استعمار، فروپاشی ارزش‌ها و حرص برای ثروت، به تباهی کشیده شده است.

 

داستان حول محور زنی به نام «چوکیوم» می‌چرخد که از طبقه پایین جامعه است و برای بقا در دنیایی فاسد دست به انتخاب‌های دشوار می‌زند. او میان فقر، عشق، شرافت و فشارهای مالی گرفتار است و در نهایت به قربانی ساختارهایی تبدیل می‌شود که ارزش انسانی را با پول می‌سنجند.شخصیت‌های فرعی، هر یک جنبه‌ای از جامعهٔ آن زمان را بازتاب می‌دهند: از مردان منفعت‌طلب تا روشنفکران مأیوس و روحانیون ریاکار.

چائه مان‌شیک با نگاهی انتقادی به مدرنیزاسیون اجباری دوران استعمار، سقوط اخلاقی مردم و از بین رفتن همبستگی اجتماعی را بازتاب می‌دهد. او با شخصیت زن اصلی نشان می‌دهد چگونه فقر و فشار از پایین، همان‌قدر تباه‌کننده است که حرص و فساد از بالا.

این رمان یکی از ستون‌های پایهٔ «ادبیات انتقادی کره» محسوب می‌شود و در مدارس نیز بخشی از برنامهٔ درسی است. رمان «탁류» بعدها الهام‌بخش اقتباس‌های متعددی از جمله فیلمی در دهه 1970 و سریال جدید Disney+ در سال 2025 بوده است.

 

در رمان «탁류 (رودخانه‌ گل‌آلود)» استعاره‌ رودخانه از اساسی‌ترین لایه‌های نمادین اثر است و معنای آن چندوجهی و عمیق است.  

دنیا به سرعت تغییر میکنه، ولی ما با یه دیوار بلند جلوش رو گرفتیم. یه روز ما تاوان سنگینی بابت اینکه چقدر کند عمل کردیم و از بقیه عقب موندیم میدیم.

 

 

 

 

نماد اصلی: جریان زندگی و اخلاق

در فرهنگ کره‌ای ضرب‌المثلی وجود دارد که می‌گوید «رودخانهٔ پاک از چشمهٔ پاک جاری می‌شود»؛ یعنی پاکی یا آلودگی ریشه در منشأ خود دارد. نویسنده با آگاهی از این بینش فرهنگی، واژه «탁류» (آب تیره یا گل‌آلود) را انتخاب کرده تا نشان دهد که چشمه‌ جامعهٔ کره در آن دوران استعمار، یعنی نظام سیاسی و اقتصادی، خود آلوده شده و در نتیجه کل رودخانهٔ جامعه نیز فاسد و تباه شده است. در نتیجه، آلودگی رودخانه بازتابی از فساد ریشه‌دار در ساختار اجتماعی و اخلاقی است.

 

رودخانه به‌مثابه‌ زندگی

رودخانه در طول روایت، استعاره‌ای از «جریان زندگی مردم عادی» است؛ جریانی که پیوسته در حرکت است اما مسیرش را نمی‌تواند انتخاب کند. همان‌طور که آب رودخانه از چشمه تا دریا پیش می‌رود، شخصیت‌ها نیز توسط نیروهایی چون فقر، جنسیت، استعمار و حرص طبقاتی پیش رانده می‌شوند. گل‌آلود بودن آب، نمادی از ناتوانی مردم در دیدن حقیقت یا بازیابی شفافیت اخلاقی است.

 

بعد اسطوره‌ای و روانی

در تفسیر اسطوره‌ای ریشه‌دار در شرق آسیا، «عبور از رود» یا «در رود بودن» نماد مرحله‌ای از بحران و تطهیر است؛ اما در این رمان برعکس، آب رود آلوده است و امکان پالایش را از بین برده. این وارونگی نشانه‌ای از فروپاشی روحی و اخلاقی جامعه است، جایی که دیگر امکان زایش دوباره یا امید وجود ندارد.

 

به بیان ساده، رودخانه در «탁류» استعاره‌ای از جامعه‌ای است که زمانی سرچشمه‌ای روشن داشت اما اکنون در اثر ستم، حرص و بی‌عدالتی تیره و مسموم شده است؛ و نویسنده با آن، شکست جمعی انسان‌ها در حفظ شرف و حقیقت را به تصویر می‌کشد.

 ...

مقاله نوشته شده توسط چت جی بی تی 😁. 

نظر خودم : 

سریال رو بیشتر به خاطر رووون و نقش متفاوتش نگاه کردم . البته که درکل تاریخی متفاوتی بود . زرق برق و دربار و اختلافات درباری رو نشون نمیداد و عوضش راجب مردم عادی و تباهی اون دوره ی موردنظر بود . خیلی کند میگذشت . و به نظرم برای این تیپ داستان و داستان گویی نیازه که حداقل سریال 20 قسمت داشته باشه . فک میکنم نصفه موندن و یجورایی هول هولکی تموم کردنش به سریال ضربه زد . من به شخصه همش منتظر حرکتی از سمت رو وون بودم . متوجه این پیام سریال شدم که ضعیف درهرحال تنهایی نمیتونه از پس ادمای زوردار و قدرتمند که پشتشون به دربار گرمه بر بیاد و تو نشون دادن این موضوع به نظرم خیلی واقع گرایانه بود . چیزی که تازگی خیلی کم شده در سریالای مدرن حتی . نه در موضوع عدالت اجتماعی و اینا بلکه در هر زمینه ای ، داستانا به شدت مسخره و بی منطق شدن . یا نمیدونم شاید من برام خسته کننده س که همچین داستانای عجیبی رو ببینم . درهرحال  از قسمت یک بیننده  با خشم و ناامیدی زیادی از سمت رو وون ، رو به رو میشه و بعد همش منتظر اون خشم و ناامیدی به یه حرکتی بینجامه . برادرش رو رسما تنها گذاشت درحالیکه اهدافشون تقریبا یکی بود و میتونستن باهم یه تیم تشکیل بدن . درسته که دفاعشون دربرابر خیانتکارایی که سعی داشتن نقشه ی چوسان رو که با بدبختی ساخته شده بود رو نابود کنن ، وطن پرستانه بود ولی یجورایی مرگ جانگ چون بی معنی و یهویی بود . اون چینی وانگ هه رو رو وون خیلی زودتر از اینا میتونست بکشه و همش معلوم نبود برا چی هی تعلل میکرد .جانگ چون بدون هیچ قدرتی و فقط با ادعای درستکاری و عدالت تنهایی میخاست نظم رو تو اداره شهربانی برقرار کنه که امکان پذیر نبود . و بی هدف همش یارو بالادستی ذهلم گتمیش خیانتکاره رو هی تعقیب میکرد . بی نتیجه. 

فک میکنم نشون دادن زندگی بدبختی مردم کنار رودخانه و شخصیت پردازی کاراکتری مث مودوک برای دو یا فوقش 4 قسمت کافی می بود . ولی همش رو زندگی اونا زوم میکرد . رو وون هم یه نقش ناامید و هیچ کاری از دستش برنمیاد و اویزون و بدبخت به شدت بود . کار خاصی نکرد در کل تو سریال .  درکل زیاد خوشم نیومد از سریالش . ولی اینجورم نیست که مفاهیمی که راجبش نوشته شده همش چرت باشه . کمک میکنه که بیشتر راجب شخصیت ها و داستان به درک برسی . 

سریال کره ای هزاران خاطره :

خب ببینین من اصلا این سریالو به خاصر بازیگر ها نام جون که تو سریال عالیجناب بود و بسی جذاب بود و اینجا هم بسی جذاب و ری اکشناش و حرف زدنش خیلی خاصه و قشنگه شروعش کردم ولی اولا کاراکترش اصلا جالب نی . یه پسر پولدار که معلوم نی با خودش چندچنده و از باباش بدش میاد و به بوکس علاقه داره الان خب که چی نشون دادن این رفت بوکس کار کنه بعد یهو رفت دکتر شد ؟ بعدش باباش ورشکست میشه و اینا فقیر میشن . و زن باباش میره از این ادمایی که لوازم ارایشی رو میبرن خونه ی پولدارا می فروشن از اون کارا داره . خودشم که دکتر شده . حالا روابط دوستی ، جونگ هی و یونگ ری دوتا دوست هستن که تو شرکت اتوبوس رانی کار میکنن تو اتوبوسا بلیت جمع میکنن . جونگ هی از وقتی اومد همکار یونگ ری شد با همه دخترا متفاوت بود . ظاهر و رفتارش  شبیه ادمای فقیر تو سری خور نبود . بعدش نشون دادن که این یه برادر الکی عوضی داره که داره دنبالش میگرده چون پولاشو دزدیده . جونگ هی با یونگ ری ارتباط نزدیکی برقرار میکنه خونه شون رفت و امد میکنه و وقتی می بینه مامان بدبخت یونگ ری افتاده زمین و وسایل کارش شکسته همه ی پولایی که از برادرش دزدیده بود رو قرض بلاعوض میده به یونگ ری . خونه یونگ ری می مونه به مامانش و خواهر برادر قد و نیم قدش کمک میکنه . بعدش یهویی فرصت بلایند دیت پیش میاد و میرن سر قرار ، بعد اونجا جه پیل که همین اوپاعه مورد نظر منه ، نه میذاره نه برمیداره از جونگ هی خوشش میاد . قبلا هم جونگ هی رو جایی دیده بود و بهش کمک کرده بود . جونگ هی نمیخاد قرار اینا بذاره به یونگ ری میگه خبر مرگت اگه این پسررو دوس داری تو باهاش برو سر قرار ولی یونگ الکی ادا که نه و اینا . جه پیل میاد به یونگ ری شماره و اینا میده میگه به دوستت جونگ هی بگو فلان روز بیاد اونجا ولی یونگ ری با بد جنسی اینو به جونگ هی نمیگه بعدش که مهربونی جونگ هی یادش میاد پشیمون میشه و میره کاغذ مچاله رو میده به جونگ هی . ولی چون جونگ هی متوجه شده که یونگ ری به جه پیل چشم داره با اینکه از جه پیل خوشش اومده بعد از یه روز قرار خیلی خوب اخرش به جه پیل میگه که نه و فلان . همون شب یه اتفاقی تو شرکت اتوبوس رانی می افته و جونگ هی میاد از یونگ ری دفاع کنه که یه خودکار برمیداره میزنه پشت رییس شرکت ، یونگ ری هم انگار زدن طرفو کشتن ، بدو بدو فراریش میده جونگ هی رو . برادر منفعل و اصلا تو سریال نباشه هم چیزی عوض نمیشه در سریال و موجود بی خاصیتی هست ، یونگ ری ، که اسمش یونگ شیکه ، جونگ هی رو می بینه و براش بلیت سئول میخره و اینو فراری میدن . اینجوری میشه که 7 سال فاصله می افته و تو این مدت شانس میزنه و یه زن پولدار یهویی هوس میکنه که جونگ هی رو به عنوان دختر خوندش " دختر خودش مرده " قبول کنه و جونگ هی زندگیش از این رو به اون میشه ولی هنوزم تو ذهنش یه ادم فقیر و احمقه و دلش برای دنیای فقیری تنگ شده . اتفاقی تو ارایشگاه یونگ ری رو می بینه که ارایشگر شده " چه غلطا : نون نداشتن بخورن یهو تغییر کردن " دوباره همو می بینن و اینا ولی یونگ ری از دیدن جونگ هی زیاد خوشحال نمیشه چون 7 ساله داره خودشو جرواجر میکنه تا به چشم جه پیل بیاد و جه پیلم مث یه تیکه یخ انگار نه اینگار دختره خودشو داره اتیش میزنه که بهش پیشنهاد بده . خلاصه جه پیل طی یک قسمت متوجه میشه که جونگ هی رو نمیخاد ، یونگ ری رو میخاد که طی این همه زمانای ناراحتی و سختی و اینا کنارش بوده . و بدو بدو میره به یونگ ری اعتراف کنه اونم در حالیکه جونگ هی برگشته و به یونگ ری گفته من میخام با جه پیل بریزم رو هم ولی یونگ ری میگه نه من این دفعه نمیتونم خودمو کنار بکشم . ادم چقد میتونه چشم سفید و وقیح باشه که سر یه مرد اینجوری کارای خوب دوستشو نادیده بگیره . بعد خودش جر بده و پشت دوستش جلوی پسره بد بگه . بعدشم دماغ خوکی زشت بدقیافه مظلوم نمای ذهلم گتمیش یهویی میشه میس کره آ . اخه این زشت بشه میس کره آ . ینی ریدم به اون مسابقه دیگه . اصلا خنده دار. مسخره . کس شر محضه سریاله و فقط سعی داره با مظلوم نمایی چندش دختر نقش اول که به شدت ازش ذهلم میره و نمیدونم این زشت چجوری بازیگر شده " طبیعتا با پارتی " سعی کنه بگه این محقه و چون اینا 7 سال باهم رفت و امد و دوست بودن پسره باید به این برسه و جونگ هی که رفته زندگی پولداری رو انتخاب کرده پس دختر بدیه و فلان . واقعا خیلی سریال ابیه و نمیدونم چرا نشستم نگاهش کردم و عصابمو خورد کردم الکی . ینی هیچ شخصیت پردازی درست حسابی نداره که بخای فک کنی این چرا اون کارو کرد و بتونی بگی که حق با کیه . همیننجوری نشستن دور هم با 4 تا بازیگر سریال ساختن . 

انگار که سریال دوستی دو دختر و دعوا رو یه پسر مد شده و هی میخان از سریال جونگ اون و سانگ یان کپی ناشیانه کنن . ینی هروقت این دختره تو یه سریال بود بدونین که اون سریال اشغاله و سعی در بولد کردن این شیربرنج دماغ خوکی رو داره . 

تمام . 

 سریال کره ای بوسه ی حس ششم Kiss Sixth Sense

 

داستان درباره‌ی دختری به نام یه سول (با بازی Seo Ji Hye) است که توانایی خاصی دارد: او با بوسیدن افراد می‌تواند آینده‌ی آن‌ها را ببیند. اما مشکل اینجاست که نمی‌داند آن آینده دقیقاً چه زمانی اتفاق خواهد افتاد. یک روز به‌طور تصادفی رئیسش را می‌بوسد و آینده‌ای عاشقانه بین خودشان را می‌بیند—در حالی که از او متنفر است! همین اتفاق باعث شروع ماجراهای پیچیده و احساسی بین این دو شخصیت می‌شود . 

یه سول، دختر خوش‌تیپ و باهوشی‌ـه که تو یه شرکت تبلیغاتی کار می‌کنه. ولی یه چیز خاص داره که هیچ‌کس نمی‌دونه: هر وقت لباش به کسی بخوره، آینده اون آدم رو می‌بینه! اً یه جور حس ششم داره که با یه بوسه فعال می‌شه.

حالا رئیسش، چا مین هو، یه آدم خشک و جدی‌ـه که همه ازش حساب می‌برن. یه سول ازش خوشش نمیاد، چون همیشه بهش سخت می‌گیره و مثل ربات رفتار می‌کنه. ولی یه روز، کاملاً اتفاقی، لبش به لب رئیسش می‌خوره و یه چیز عجیب می‌بینه: خودش و رئیسش تو آینده با هم توی تخت خوابن، حالا یه سول گیج شده. یعنی واقعاً قراره عاشق این آدم بشه؟ یا آینده‌ای که دیده یه جور اشتباه بوده؟ از اون طرف، رئیسش هم کم‌کم یه رفتارای عجیب نشون می‌ده، انگار خودش هم یه رازهایی داره که کسی نمی‌دونه...

در طول سریال، رابطه این دو نفر از تنش و دعوا شروع می‌شه و کم‌کم تبدیل می‌شه به یه رابطه‌ی پیچیده، پر از احساس، سوءتفاهم، و البته کلی لحظات شیرین و خنده‌دار. یه سول باید بفهمه که آیا باید به اون آینده‌ای که دیده اعتماد کنه یا نه.

 

این سریال یه جورایی ترکیب جالبی از فانتزی، عاشقانه و کمدی‌ه. هم دل آدمو گرم می‌کنه، هم یه‌جور حس کنجکاوی ایجاد می‌کنه که ببینی آخرش چی می‌شه.

 

رئیس شرکت تبلیغاتی، چا مین هو  – آدمی فوق‌العاده منظم، دقیق و سخت‌گیر.همه ازش حساب می‌برن، ولی پشت اون چهره‌ی سرد، یه آدم باهوش و رازدار پنهان شده.خودش هم یه توانایی خاص داره که کم‌کم تو سریال فاش می‌شه.

این سریال رو چون چونای عزیزم ، بازیگر لی دونگ گان یه نقش کوتاه توش داشت دانلود کردم . اولش به نظر می اومد جالب نیست . یه سول با اینکه از رییسش خوشش نمی اومد و کار براش سخت بود تو شرکت ولی چون میخاست تو اون حوزه ی کاری بمونه و از طرفی میدونست که سخت گیری های رییسه نه سخت گیری بلکه باعث میشه که اون بیشتر کار رو یاد بگیره ، برای همین سالها باهم کار کرده بودن . کم کم در طول سریال معلوم میشه که گرچه چا مین هو سختگیر و خشکه ولی همیشه حواسش به یه سول بوده . بعدها یه سول رازشو به مین هو میگه و اینجوری اونا بهم نزدیک میشن . 

در کل سریال قشنگی بود . البته من موضوع های کاری و اضافیشو زدم جلو و بیشتر تمرکزم رو رابطه ی این دوتا و گذشته شون بود . 

سریال کره ای تهیه کننده با بازی کیم سو هیون (The Producers)

سریال درکل پرستاره بود ، آیو ، گونگ هیوجون ، کیم سوهیون ، همشون برای خودشون ستاره هستن و میتونن تو یه سریال مجزا نقش یک و اصلی باشن . سریال تمرکزش رو دغدغه ها و نشون دادن چگونگی تولید برنامه های سرگرمی بود . داستان راجبه سونگ چان ، با بازی کیم سوهیونه که از دانشگاه سئول فارغ التحصیل شده و تو کی بی اس استخدام شده ، اون نه  به خاطر علاقه بلکه به این خاطر که نونایی که تو دانشگاه میشناخت و یک طرفه دوسش داشت اونجا کار میکرد میره کی بی اس بخش سرگرمی استخدام میشه . اونو به تیم یک شب و دوروز که یه تیم تقریبا شکست خورده س می فرستن ، روز اول کاری تاک یه جین تهیه کننده ی برنامه موزیک بنک اتفاقی در ماشینش به ماشین سونگ چان میخوره و اونا اینجوری اشنا میشن . همچنین را مون جو که سونبه و مسئول برنامه ی یک شب و دو روز هست هم با یه جین باهم سالیانه که دوستن . اینطوری اونا یه دایره ی دوستی و کاری تشکیل میدن . و بعدشم ایو با نقش سیندی وارد سریال میشه ، که یه خواننده ی معروف و سرده . 

تو طول سریال اتفاقای زیادی می افته و رابطه ی خشک و کاری این 4 نفر تبدیل به دوستی و عشق میشه و سونگ چان هم به کارش علاقمند میشه و از اون شخصیت خنگ و کم حرف در میاد . 

درکل سریال خنده دار و باحالی بود . قبلا چون از بازیگر گونگ هیوجون خوشم نمی اومد نگاهش نکرده بودم . ولی به شکل عجیبی نه که خوشم اومده باشه ولی دیگه برام غیرقابل تحمل نیست بلکه فک میکنم دختر خوبو راحت و باحالیه . خلاصه اینم از پست امروز . 

سریال کره ای فراتر از شیطان یا هیولا  괴물  

رو برای سومین بار نگاه کردم . حتی برای سومین بار هم پر از معما و هیجان و احساس غم سنگین برای سرنوشت لی دونگ شیک و لی یو یان ، وجود داشت در حین دیدنش . واقعا هر قسمتش میگفتم عجب سریالیه . عجب سریالی ساختن . مثلش خیلی کم پیدا میشه . این سری تحلیل و داستان سریال رو از زبون چت جی پی تی نوشتم .😁😎😍

 

 

 

ین سریال یک تریلر روان‌شناختی با عناصر جنایی، درام و رازآلود است که با ریتم آهسته اما بسیار حساب‌شده، یک معمای بزرگ را باز می‌کند و لایه‌به‌لایه شخصیت‌ها و جامعه را زیر ذره‌بین می‌برد.


---

 خلاصه کامل داستان سریال "فراتر از شیطان (괴물)"

 شخصیت‌های اصلی:

لی دونگ‌شیک (Shin Ha-kyun): کارآگاه سال‌خورده و عصبی که در یک کلانتری محلی در شهری کوچک به نام "Manyang" کار می‌کند. خواهر دوقلویش 20 سال پیش به قتل رسیده و هیچ‌وقت قاتل پیدا نشده.

هان جو-وون (Yeo Jin-goo): افسر جوان، باهوش و منظم که به Manyang منتقل می‌شود. پسر یک مقام عالی‌رتبه در پلیس ملی است.



---

 آغاز داستان:

هان جو وون به ایستگاه پلیس مانیانگ منتقل می‌شه. او از ابتدا مشکوکه که لی دونگ‌شیک قاتل یا درگیر در پرونده قتل 20 سال پیش (خواهر دونگ‌شیک) باشه.
در همین حین، قتل‌هایی مشابه با پرونده 20 سال پیش دوباره شروع می‌شن. تمام نشانه‌ها شبیه قتل قدیمیه: بریدن انگشت‌ها، نوع بسته‌بندی جسد، و محل رها کردن.


---

 دوگانگی شخصیت‌ها:

هان جو وون و دونگ‌شیک در ابتدا دشمن‌گونه برخورد می‌کنن. جو وون می‌خواد به‌عنوان کارآگاه نفوذ کنه و اطلاعات جمع کنه، و حتی دونگ‌شیک رو تعقیب می‌کنه. اما دونگ‌شیک هم مثل روباه باهوشه و می‌فهمه دنبالشه.

به مرور این دو، با وجود شک‌ها، به هم نزدیک می‌شن چون هدف مشترکی دارن: پیدا کردن حقیقت پشت قتل‌ها.


---

 معماهای پی‌درپی:

در روند تحقیقات، رازهای زیادی از مردم شهر فاش می‌شه:

پدر هان جو وون (پلیس ارشد) درگیر پرونده‌های فساد و لاپوشانی گذشته‌ست.

رییس شورای شهر (دو برادر: لی چانگ جین و لی گون هو)، قدرت پشت پرده شهرن و با پلیس، شهرداری و حتی قاتل‌ها ارتباط دارن.

پارک جونگ‌جه و مادرش (خانم بزرگ) هم بخشی از ماجراهای پشت‌پرده‌ن.



---

 پیچیدگی ذهنی داستان:

سریال سؤالات زیادی مطرح می‌کنه:

اگر برای گرفتن هیولا باید خودت هیولا بشی، آیا هنوز "آدم خوبی"؟

آیا برای رسیدن به حقیقت میشه از قانون گذشت؟

اگر کسی سال‌ها به اشتباه مجازات شده، آیا باید قاتل واقعی بخشیده بشه؟



 تم‌های اصلی سریال:

عدالت و اخلاق

حافظه و گذشته

هیولا شدن برای بقا

فساد در نهادها

تراژدی خانواده



---

 چرا سریال خاصه؟

فیلم‌نامه دقیق و پر از لایه

بازی‌های خیره‌کننده، مخصوصاً شین ها کیون

فضاسازی تاریک و سینمایی

پایانی نه کاملاً خوش، اما واقع‌گرایانه






--مرز باریک بین "عدالت" و "انتقام"

در سریال، قانون همیشه جوابگو نیست. قاتلان واقعی با زر و زور پنهان می‌مونن، در حالی‌که بی‌گناهان مجازات می‌شن.

سؤال بزرگ سریال اینه:

> آیا انتقام شخصی، وقتی قانون ناتوانه، قابل قبوله؟



جواب سریال ساده نیست. بلکه از ما می‌خواد به عنوان بیننده خودمون تصمیم بگیریم. و اینجا پای یک پارادوکس کلاسیک اخلاقی درمیونه:

«پارادوکس عدالت و فساد»

اگر بخوای عدالت رو در دنیای فاسد اجرا کنی، مجبوری از روش‌هایی استفاده کنی که خودشون غیرعادلانه‌ن.


---

 3. هویت انسان = گذشته + خاطرات + درد

شخصیت دونگ‌شیک یک مظهر کامل از زخم‌های گذشته‌ست. او هر روز با خاطره قتل خواهرش بیدار می‌شه. از نگاه فلسفه اگزیستانسیالیسم، هویت انسان از تصمیم‌هاش در مواجهه با درد و رنج ساخته می‌شه.

ژان پل سارتر می‌گه:

> «ما چیزی نیستیم جز انتخاب‌هایی که می‌کنیم.»



دونگ‌شیک، با تمام شکست‌ها، باز هم انتخاب می‌کنه دنبال حقیقت بره—even if it kills him. و این‌جاست که معنای "انسان بودن" شکل می‌گیره.


---

 4. انسان خاکستری‌ست؛ نه سیاه، نه سفید

در این سریال، هیچ‌کس کاملاً خوب یا کاملاً بد نیست:

حتی قاتل‌ها گاهی انگیزه‌هایی انسانی دارن.

حتی قهرمانان هم تصمیمات اشتباه و گناه‌آلود می‌گیرن.

هان جو وون با وجود ظاهر پاک، درگیر فساد پدرشه.

دونگ‌شیک با وجود نیت خوب، گاهی عمداً قانون‌شکنی می‌کنه.


این نگاه، برخاسته از فلسفه **"واقع‌گرایی اخلاقی"**ه که می‌گه انسان‌ها پیچیده‌ن، و اخلاق همیشه دو دو تا چهار تا نیست.


---

 5. شهر Manyang = یک جامعه‌ی فاسد در مقیاس کوچک

"Manyang" فقط یه شهر نیست. یک نماده:

ساکت، آرام، اما پر از راز، دورویی، فساد، روابط پنهانی، معامله‌های پشت پرده

مثل خود جامعه‌ی انسانی؛ پشت ظاهر معمولی و آرام، حقیقت‌های زشتی وجود داره


این نماد به نقد اجتماعی هم تبدیل می‌شه:

> «آیا ما واقعاً می‌دونیم دور و برمون چه خبره؟ یا فقط داریم با چشمای بسته زندگی می‌کنیم؟»




---

 6. پذیرش رنج = رهایی

در پایان سریال، دونگ‌شیک حقیقت رو پیدا می‌کنه. خواهرش مرده، قاتل دستگیر شده. ولی آیا آرامش می‌گیره؟ نه کامل.
او تازه درک می‌کنه که زندگی، همیشه با رنج همراهه. و تنها راه نجات اینه که با رنج آشتی کنی، نه فرار کنی.

این نگاه، از دل فلسفه بودیسم و اگزیستانسیالیسم میاد:

> زندگی رنج است. اما پذیرش این رنج، مسیر آزادی‌ست.



ون جمله‌ی معروف از هاروکی موراکامی توی رمان «کافکا در کرانه» (Kafka on the Shore) یکی از اون نقل‌قول‌هایی‌ـه که واقعاً با شخصیت لی دونگ‌شیک در سریال "فراتر از شیطان" هماهنگه.
اون طوفان، انگار استعاره‌ایه از همون دردی که دونگ‌شیک ۲۰ سال باهاش زندگی کرده. و این جمله دقیقاً وصف حالشه.

طوفان را که پشت سر گذاشتی، دیگر همان آدم قبلی نیستی.
مسئله همین است.
طوفان واقعی همین است.
وقتی از دل طوفان بیرون می‌آیی، نمی‌دانی چطور از آن جان سالم به‌در برده‌ای.
حتی مطمئن نیستی آیا واقعاً تمام شده یا نه.
اما یک چیز مسلم است:
تو دیگر همان آدمی نیستی که وارد طوفان شد.»





به نظرم بعد از بیست سال تنها کسی که تو مدت زمان کمی دونگ شیک رو شناخت و باهاش هم قدم شد و دلش برای بدبختی و ظلمی که در حقش شده بود سوخت هان جی وون بود . هیچ کدوم از اون مثلا دوستان و همکارانش که تو دهاتشون بودن هیچوقت باهاش روراست نبودن



دقیقاً… دقیقاً همون‌طور که گفتی. 
تحلیل تو نه‌تنها درسته، بلکه یکی از مهم‌ترین و دردناک‌ترین لایه‌های احساسی سریال "فراتر از شیطان" رو لمس کرده.


---

 دونگ‌شیک: مردی که همه تنهاش گذاشتن

برای ۲۰ سال، دونگ‌شیک با این درد زندگی کرد:

قاتل خواهرش پیدا نشد،

خودش مظنون شد،

نگاه مردم رو دوشش بود،

و حتی کسانی که باهاش کار می‌کردن – از جمله هم‌محلی‌هاش – هیچ‌وقت بهش اعتماد نکردن. یا دست‌کم، هیچ‌وقت اون‌قدر عمیق که باید، بهش نزدیک نشدن.


همه با لبخند ظاهرش کنار اومدن، اما هیچ‌کس نخواست بفهمه پشت اون خنده‌ها چقدر فروپاشیده‌ست.


---

 هان جو وون: غریبه‌ای که نزدیک‌تر از همه شد

و حالا این غریبه‌ی مرموز، هان جو وون، که در ابتدا با شک و سوءظن اومده بود، کم‌کم تبدیل شد به تنها کسی که واقعاً دید دونگ‌شیک کیه.

چرا رابطه‌شون خاصه؟

1. هان جو وون دید که دونگ‌شیک بازی نمی‌کنه.

دید که پشت رفتارهای عجیب و گاهی خنده‌دار، یه قلب شکسته‌ست.

برخلاف دیگران که فقط ظاهرش رو دیدن، جو وون شروع کرد دیدن درونش.



2. با این‌که ابتدا خودش هم شک داشت، ولی وقتی حقیقت رو دید، بهش وفادار موند.

خیلی‌ها اگه بفهمن اشتباه قضاوت کردن، از خجالت دور می‌شن. ولی جو وون موند و کنارش ایستاد.



3. با وجود اینکه پسر یک مقام بالای پلیس بود، خودش رو تا سطح دونگ‌شیک پایین آورد – حتی بیشتر.

غرورش رو خورد کرد.

تصمیم گرفت از قدرت پدرش فاصله بگیره، حتی علیه‌ش اقدام کنه.

برای دونگ‌شیک نه‌تنها همکار، بلکه یه همراه واقعی شد.





---

 و بقیه چی؟ "دوستان" قدیمی‌ چی؟

اون همکارای قدیمی، هم‌محلی‌هاش توی مانیانگ، همه با دونگ‌شیک بزرگ شدن، اما:

توی بدترین روزهای زندگیش سکوت کردن.

وقتی همه بهش شک داشتن، دفاع نکردن.

فقط ازش استفاده می‌کردن وقتی نیاز به "پلیس خاص" یا کسی برای مقصر کردن داشتن.


درد دونگ‌شیک نه فقط در از دست دادن خواهرش بود، بلکه در تنهایی در میان آدم‌هایی که ادعا می‌کردن می‌شناسنش.


---

 جو وون، هم‌قدمی بی‌نظیر:

در نهایت، جو وون کسیه که:

توی چشم‌های دونگ‌شیک نگاه کرد و دیدنش.

باهاش همدلی کرد، بدون ترحم.

باهاش هم‌قسم شد برای کشف حقیقت، حتی به قیمت شکسته شدن خودش.


و این رابطه، همون چیزیه که تو گفتی:

> «در مدت زمانی کوتاه، کاری کرد که هیچ‌کس توی ۲۰ سال نکرد.»




---

 نتیجه‌گیری:

گاهی یه غریبه، می‌تونه نزدیک‌تر و مهربون‌تر از تمام "دوستان قدیمی" باشه.
و فراتر از شیطان اینو به زیباترین شکل نشون داد.


تحمل کردن بدون تسکین یکی از تلخ‌ترین،
ولی واقعی‌ترین شکل‌های زیستنِ انسانیه.

نه اون تحملی که آخرش می‌گن "همه چی درست میشه"
نه اون صبری که به امید یه فردای قشنگه...

بلکه اون‌جور تحملی که تهش هیچ تسکینی نیست،
هیچ وعده‌ای، هیچ دست گرمی، هیچ بغلِ نجات‌دهنده‌ای.
فقط تویی، و دردی که مثل یه سایه، همیشه کنارت وایساده.
گاهی کمرتو خم می‌کنه، گاهی فقط یادت می‌ندازه که تنها موندی.


---

این نوع تحمل، قهرمانی نمی‌سازه... خسته‌ت می‌کنه.
اما تو باز هم نفس می‌کشی.
نه چون می‌خوای،
بلکه چون نمی‌تونی نمونیشو بکشی.


---

مثل دونگ‌شیک.
که هیچ‌وقت فریاد نزده "کمکم کنید"،
ولی هر شب، با چشم‌هایی پر از خستگی،
باز بیدار شده.
باز رفته سر کار.
باز خندیده – اون خنده‌های تلخ و پر از شکستن.


---

و اینجاست که آدم می‌فهمه:

> بعضی زخم‌ها درمان ندارن.
ولی آدم‌ها با همونا زندگی می‌کنن.
نه قهرمانانه، نه شجاعانه،
فقط با سکوت.




---